Genocide begint bij de boer

feb 27, 2024 | Nieuws

In dit in december 2014 geschreven stukje wordt de te weinig bekende holodomor beschreven als meest wrede consequentie van het multiculturalisme tot dan toe. Het overlopen van een plaatselijke bevolking met een overvloed aan mensen van elders. Russificatie in het geval van Oekraïne in de 30er jaren van de vorige eeuw. Genocide.

Wat opvalt is dat de boeren daarbij het eerst werden aangepakt. Want pak je de boeren dan pak je daarmee meteen iedereen want eten moet en doet immers iedereen.

De reden om dit stukje in 2014  te schrijven was niet een uit de lucht gevallen behoefte om over de holodomor te schrijven maar omdat Oekraïne inmiddels in het brandpunt van de belangstelling was komen te staan van de EU en de VS en daar een coup had plaatsgevonden (februari 2014), de oostelijke gebieden het nieuwe regime niet erkenden en de rest van deze treurige recente geschiedenis is bekend.

De reden voor herplaatsing nú is wat er met de boeren, de vissers, de mensen gebeurt in ons land, en wat de geschiedenis van Oekraïne ons daarover leert
‘Maar dat zouden ze toch nooit doen hier?’ Fout: u zou dat nooit doen, ‘zij’ doen het zonder met hun ogen te knipperen. And if everything else fails, they take you to war.

 

Genocide begint bij de boer

Wat de Westerse samenlevingen sinds WOII bevangen lijkt te hebben is de ideologie van het multiculturalisme. Een van de instrumenten van de communistische dictatuur, van dood maken en dan verdelen en heersen over wat er over is.

Een gruwelijk vooroorlogs voorbeeld van het wel heel voortvarend in de praktijk brengen van dat multiculturalisme is de in ons land nauwelijks bekende Holodomor, de met opzet veroorzaakte genocide (uithongering was het verziekende wapen, maar nekschoten en kampen konden natuurlijk ook) onder Stalin van ongetelde miljoenen (3, 5 7 of misschien wel 10?) Oekraïners die voor het uitroeiingsgemak ook wel als ‘koelak’ werden aangemerkt. Met één geit of een achtertuintje met wat kool was je dat al, vallend in de uitroeiings-geschikte categorie van ‘grote boer’, en ook als je zelfs dat niet had kon je nog altijd dood gemaakt worden. Bedrijver/aanstichter/bedenker/uitvoerder van dit alles was ene Genrich Jagoda ( http://nl.wikipedia.org/wiki/Genrich_Jagoda), een man wiens naam me tot voor kort geheel onbekend was. Over het hoe en wat van deze gruwelijke massamoord, deze genocide met voorbedachte rade en de ideologie die die dreef verwijs ik gemakshalve (en bij wijze van een begin van onderzoek voor degenen die er meer van willen weten voordat ‘wij’ daar de boel weer in de brand gaan steken) naar de behoorlijk gekuiste versie ervan op wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Holodomor. Van de graanschuur van Europa werd Oekraïne de hellhole ervan, en dat lag dus niet alleen aan rare experimenten met graan van http://nl.wikipedia.org/wiki/Trofim_Lysenko, die meende dat hij Darwin indachtig (de maakbare samenleving, zeg maar) de eigenschappen van graan kon veranderen door de omgeving ervan te veranderen. Ook die communistische gekte veroorzaakte uiteraard weer honger en gebrek voor een ieder die niet gerekend kan worden tot de bedenkers en uitvoerders van die waanzinnige politiek. Net zo waanzinnig als de experimenten met graan waren (en zijn) de andere experimenten die met Freud, Darwin en marxisme in de hand op mensen worden uitgevoerd, en kijk ik terug naar mijn jongere jaren, dan waren de Nederlanders inderdaad een vrolijker en vrijer volk (en welvarender, dat het anders was is een kwestie van staatspropaganda) dan nu het geval is.Te veel over de dijken gekeken in plaats van er een vinger in te steken.

Terug naar Jagoda, de man die blijkbaar maar niet in de geschiedenis wil opduiken als één van de grootste massamoordenaars ooit, en zijn (en Stalin’s) idee over wat met de bevolking van de Oekraïne te doen. Doodmaken dus en wat er dan nog over was aan mensen, als volk breken door de etnische homogeniteit ervan te breken door het (geforceerd) importeren/exporteren (het is maar vanuit welk standpunt je het bekijkt) van mensen met andere etniciteiten, en dus andere culturen, geschiedenissen en loyaliteiten. Kortom: men wist toen al net zo goed wat men deed met het geforceerd opleggen van multiculturalisme als men dat nu kan (en zou) moeten weten. Het communisme had er geen oorlog voor nodig, om mensen bij de miljoenen af te maken, en zo bezien zeg ik (vloekend in iedere politiek correcte kerk die ik maar kan vinden) dat het niet eens zo raar was dat Hitler in dat vernietigende land door het vernietigde volk als bevrijder en bondgenoot werd gezien. Erger dan wat Jagoda daar deed kon het immers toch al niet meer worden, en dood was men al.

Alle landen in het eens zo vrije westen zijn inmiddels slachtoffer van dit (op dit moment nog zalvend en zeverend opgelegd) multiculturalisme. Maar dat het ook anders kan dan met zalven en zeveren, dat kunnen we niet snel genoeg leren, want dat het graf ’the limit’ is, dat leert de geschiedenis. Nu nog niet die van ons uiteraard maar mensen zo ziek maken van zichzelf (schuld, schuld, schuld, schuld en nog eens schuld aan van alles wat er vies en voos is in de wereld) dat de geboortecijfers niet eens meer voldoende zijn voor de voortzetting van de volkeren (dat is dus iets anders dan ‘vervangingscijfers’, wat het valselijk wordt genoemd) van West Europa, werkt onopvallender maar toch, net zo goed.

Merk daarbij op dat de ideologie van het multiculturalisme het meest voortvarend wordt aangeroepen door mensen die verder allerlei (de eigen om te beginnen) vormen van etnische en culturele homogeniteit voor zichzelf aanroepen, en in deze opzichtig dubbele standaard niets vreemds of zelfs maar schijnheiligs lijken te zien. Zoiets als een moslim- of joodse staat of wijk zou in die gepreekte passie niet eens moeten mogen bestaan want net zo immoreel en verkeerd zijn als het voor Nederlanders is een eigen land te willen hebben, maar dat het (maar leg dat maar eens uit) zo niet werkt, dat wordt dagelijks ingepeperd. De daders hier, de voorvechters van het multiculturalisme, onttrekken zich aan de gevolgen van de door hen opgelegde praktijk, en niets laat dat zo goed en snel zien als het lijstje adressen (niet met huisnummers, maar dat is nergens voor nodig, de wijk zegt al genoeg) van PvdA-prominenten dat sinds kort op internet circuleert. Quod licet Jovi, non licet bovi, en aan de geboortecijfers is te zien wie Jupiter is en wie de os. Nou ja, wie nu nog even Jovi denkt te zijn dan, want dat de kleine knechten van de massamoord vroeger of later ook slachtoffer worden van wat ze anderen dachten te bereiden, ook dat leert de geschiedenis.

Jagoda de man die als hoofd van NKVD (de opvolger van de Tsjeka die ik vooral ken van James Bond, en verre voorganger van de KGB) verantwoordelijk was voor de grote zuiveringen (= politiek correct woord voor massamoorden op alles en iedereen) en de opzet van de Goelag-kampen werd uiteraard op enig moment ook zelf verdacht en vermoord omdat de Emmanuel Goldstein van het communisme van Stalin, Trotsky dus (http://en.wikipedia.org/wiki/Leon_Trotsky, en wrede massamoordenaar op eigen titel) ook in hem werkzaam bleek. Uiteraard werden er bij Jagoda compromitterende zaken aangetroffen (nee, niet aangaande de door hem gepleegde wreedheden en massamoorden want dat was allemaal prima, maar damesondergoed dus (?) en pornografische films.). En uiteraard werd hij dood gemaakt, maar van schuldigen is dat minder erg dan van onschuldigen, en het is hooguit jammer dat je dat bij mensen als Jagoda maar één keer kunt doen, en niet net zo veel miljoen maal als ze dat zelf deden. Maar onthoudt die naam, want voor we het weten worden we gedwongen die man als held en groot voorbeeld van het multiculturalisme te vieren, want gekker kan het altijd nog.

Inmiddels is het regime dat zich in Rusland zo sterk maakte voor het multiculturalisme al lang gevallen, maar verdwenen is het dus met de val van de Muur helaas niet. Verplaatst is het wel, en dat het tegenwoordig in Brussel Vlaamse Friet zegt te eten en in Washington aan de tortilla’s is, verandert de aard en doelen ervan niet.

Er zijn uiteraard andere visies op dit verleden mogelijk en dus een zonniger toekomstperspectief dan dit verleden lijkt te geven, maar ik zie dat niet. Ik roep de holodomor en de ideologie van het multiculturalisme die daar zijn (voorlopig wreedste) consequentie vond dan ook vooral in de herinnering omdat een conflict van ‘onze leiders’ en moord en doodslag in de Oekraïne weer tot de mogelijkheden lijkt te behoren. En als we met zijn allen dan al niet de menselijkheid kunnen opbrengen om ‘onze leiders’ te weerhouden van de zoveelste massamoord, dan zouden we in ieder geval de beschaving moeten opbrengen om te weten wie er daar vermoord (gaan) worden en waarom, en waarom we ons daaraan medeplichtig zouden maken. Als gezegd: ik ken niemand in de Oekraïne en niemand daar kent mij, dus dat er tussen hen en mij ook maar enige vijandschap zou kunnen bestaan, is niet waar en voel je het anders, dan is dat gevoel je (staatspropaganda?) gegeven en niet op werkelijkheid gestoeld.

Ik geef toe, een erg lage beschavingsstandaard is het wel, maar kennelijk is dat alles wat er in zit, en is vrede sowieso te veel gevraagd.

© Caroline Vonhoff

Deel dit bericht

Lees de grondslagen

Ik, de Burger, verbied